Ik eer …


Ik voel vandaag een diepe dankbaarheid naar het leven en naar mezelf. Een gevoel alsof het een feestdag is, feestelijk tevreden, dankbaar tot in al mijn cellen.
Vanuit deze dankbaarheid kwamen deze woorden, als een persoonlijk gebed.

Ik eer mijzelf.
Ik eer degene die ik nu ben, die ik was en die ik zal zijn.
Ik eer alles in mij wat mij maakt tot wie ik ben.
Ik eer mijn lichaam en ziel.
Ik eer mijn vrouw zijn.
Ik eer het vrouwelijke en mannelijke in mij.
Ik eer mijn kracht, wijsheid en eigen weten.
Ik eer het leven dat door mij heen stroomt en mij zoveel laat ervaren.
Ik eer alle levenservaringen die mij hebben gemaakt tot wie ik nu ben.
Ik eer alle mensen die op mijn pad zijn gekomen en mij op mooie en pijnlijke manieren het leven hebben laten ervaren.
Ik eer alle ervaringen met het licht en het donker. Ze hebben me sterker gemaakt en laten ontdekken wie ik ben. Ze hebben mij dankbaar gemaakt voor het licht.
Ik eer mijn ouders en voorouders die mij zijn voorgegaan.
Ik eer mijn lieve vrienden. Wat fijn dat jullie er zijn.
Ik eer mijn zielefamilie met wie ik in het zichtbare en onzichtbare verbonden ben.
Ik eer moeder aarde die ons voedt en draagt.
Ik eer het onmetelijke universum waarvan ik deel uitmaak.
Ik eer de natuur die ons laat genieten van zoveel overvloed en schoonheid.
Ik eer de dieren die ons ondersteunen met hun aanwezigheid en liefde en zoveel van zichzelf aan ons geven.
Ik eer het goddelijke en het menselijke in mij.
Ik eer de goddelijke begeleiders die mij en ons allen liefdevol steunen op onze weg.

Waar ben jij dankbaar voor? Wat en wie in jouw leven wil jij eren, in het licht zetten?

Liefs Eveline